• Źródło:
• Oferty pracy na GazetaPraca.pl >>
• 
  Zdolności przywódcze: jak je rozwijać i dlaczego warto to robić
• 2008-11-16 16:39:04  (Czytano: 4042 razy)
  
  

  Masz świetne propozycje, ale nikt cię nie słucha? Dołują cię niepowodzenia w pracy? Nie możesz już znieść sprzeczek o nieistotne szczegóły? Przeczytaj nasz poradnik.

• Tydzień temu publikowaliśmy test weryfikujący zdolności przywódcze. Wielu czytelników było zaskoczonych, że prawidłowe odpowiedzi były zupełnie inne niż te, które wydawały się dobre na pierwszy rzut oka. O tym, czy odpowiedź była prawdziwa, decydowały niuanse, np. odpowiedni dobór słów, albo sposób, w jaki - stawiając się w roli szefa - przekonywaliśmy opornych pracowników do nowych wyzwań.

   

  Te niuanse decydują o tym, czy ktoś jest w swoich działaniach skuteczny, czy nie. A tego można się uczyć. Wyrabianie cech przywódczych przydaje się nie tylko kierownikom.

   

  Dlaczego warto rozwijać cechy przywódcze?

  Bo każdy jest szefem samego siebie. - Czy chcemy tego, czy nie, bierzemy odpowiedzialność za rodzinę, znajomych. Ucząc się odpowiedzialności, stajemy się bardziej wartościowi dla siebie, spełnieni i zorganizowani - mówi psycholog Elżbieta Sołtys, autorka naszego testu.

   

  Stawanie się liderem to pasjonująca praca. - Choć w wielu dziedzinach jesteśmy wybitnymi specjalistami, to o sobie wiemy za mało. Warto sobie odpowiadać na pytanie, kim jesteśmy i czego chcemy. Dzięki temu dojrzały człowiek dostrzeże, co ma w sobie rozwijać. Nie będzie się bał refleksji o tym, jak funkcjonuje w relacjach z ludźmi i z zadaniami. Odważy się trenować to, w czym jest niedoskonały - mówi Maryla Pellowska, psycholog z Gdańska.

   

  Ćwiczenia optymizmu

  Od czego zacząć? Elżbieta Sołtys uważa, że od ćwiczeń optymizmu. Od tego, jak interpretujemy to, co nam się w życiu zdarza.

   

  Z przeprowadzonego na początku lat 90. przez amerykańskich specjalistów badania wśród polskiej kadry menedżerskiej wynikło, że wskaźnik optymizmu był u nich znacznie niższy niż u kolegów za oceanem. Polscy menedżerowie przewidywali, że spotka ich więcej złych rzeczy niż dobrych. Jak w takim razie myśleć o rozwoju firmy? Początkowo zastanawiano się, czy w kraju nad Wisłą prawdziwy biznes jest w ogóle możliwy, aż zreflektowano się, że narzekanie jest cechą narodową Polaków, a to, co ich podtrzymuje, to nadzieja.

   

  - Wszyscy funkcjonujemy, używając tzw. schematów poznawczych. Jeśli zwracamy uwagę tylko na negatywne doświadczenia i nie uaktywniamy dobrych, to uruchamiamy schemat „może nas spotkać tylko coś złego”. Zaczynamy czarno postrzegać świat, brakuje nam wiary we własne siły. Tymczasem przykre doświadczenie to często informacja, co trzeba zmienić w swoim zachowaniu. Ale żeby móc sobie z tym poradzić, trzeba oprzeć się na tym, co jest już w nas mocne. Jeśli ktoś w pracy zwrócił Ci uwagę, że np. fatalnie przygotowałeś raport, to przyjmij tę uwagę i uaktywnij wspomnienie o tym, co robisz dobrze. Wtedy zamiast użalać się nad sobą i złościć, napiszesz lepszy raport - mówi Elżbieta Sołtys.

   

  A jak to zrobić, skoro niepowodzenia nas „dołują”? Nie wolno tkwić w jednym schemacie myślowym i w kółko rozpamiętywać, co się wydarzyło w pracy (to często myśl natrętna). - Postaraj się pomyśleć o rzeczach przyjemnych, nawet drobnych sukcesach, np. o tym, że udało się ci poprowadzić dowcipną rozmowę towarzyską w windzie - mówi Elżbieta Sołtys.

   

  Przykład: Masz 40 lat, studiujesz zaocznie, ukończyłeś właśnie pierwszą sesję egzaminacyjną. Nie jesteś zadowolony z wyników i myślisz, co będzie dalej. Postawa błędna: Mam fatalne oceny, musiałem zdawać egzamin poprawkowy. Jestem głupi(a), do niczego się nadaję. Nie mam szans w konkurowaniu z tymi dzieciakami z roku. A nawet jeśli skończę studia, to kto zatrudni 40-latka? Postawa właściwa: No tak, ta sesja poszła mi niezbyt dobrze. To były moje pierwsze egzaminy po tak długiej przerwie. Szkoda. Zaraz, przecież wczoraj udało mi się naprawić usterkę w samochodzie i nauczyłem się kilku trudnych zwrotów z angielskiego, no i jeszcze Zosia powiedziała, że się jej świetnie ze mną pracuje. Muszę się zastanowić, jak się przygotowywać się do egzaminów. Poobserwuję tych młodych, dlaczego im tak dobrze idzie. Zastanowię się, co zmienić w moim sposobie uczenia się.

   

  Ważne: Tu nie chodzi o huraoptymizm, czyli wmawianie sobie nieprawdziwych sukcesów, ani o bezzasadną afirmację własnej osoby. Należy znaleźć właściwe proporcje między pogodnym nastawieniem do życia a zadręczaniem się własnymi niepowodzeniami. - Przywoływanie w pamięci sukcesów powinno opierać się na rzeczywistych zdarzeniach, a nie wyimaginowanych sytuacjach - podkreśla Elżbieta Sołtys.

   

  - Z moich doświadczeń wynika, że już po dwóch, trzech miesiącach codziennych ćwiczeń ludzie zmieniają się nie do poznania. Zaczynają wierzyć w siebie - mówi Elżbieta Sołtys.

   

  Wyrabianie cech przywódczych

  Ile jest takich cech? Aby stać się dobrym liderem, należy nauczyć się wielu umiejętności. Ich podział jest różny w zależności od publikacji i wizji psychologa. Dr Mirosława Hufjelt-Łukasik, psycholog z UW, proponuje podział cech przywódczych na trzy grupy umiejętności: znajdowanie klucza do innych, właściwe stawianie celów i wyzwań oraz spójność własnej osoby.

   

  1. Klucz do innych

  Do tej kategorii należą umiejętności, które pozwalają komunikować się z każdym i na każdym poziomie. Lider to osoba, która potrafi dotrzeć do drugiej osoby i wzbudzić jej zaufanie, sympatię. Najpierw należy poznać grupę i dostosować się do niej, a potem dopiero brać się do kierowania nią. - Wszyscy, którzy chcą kierować innymi, przede wszystkim muszą być dobrymi słuchaczami - mówi dr Mirosława Huflejt-Łukasik.

  - Bardziej słuchać, niż mówić, umożliwić rozmówcy, aby zaistniał - dodaje Elżbieta Sołtys.

  Chęć poznawania drugiej osoby, nawiązania z nią kontaktu, wzbudzenie zaufania - to podstawowe umiejętności, jakie powinni posiąść nie tylko liderzy, ale sprzedawcy, pracownicy biur obsługi klienta i wszystkie osoby, które często nawiązują kontakty z innymi.

  - Kiedy słucham o udanych negocjacjach, okazuje się, że zazwyczaj łączy je jedno - skuteczny negocjator przede wszystkim słucha, stara się poznać oczekiwania i charaktery wszystkich stron, a dopiero dysponując taką wiedzą, zabiera głos. I zwykle ze swoją propozycją trafia w dziesiątkę - mówi Mirosława Huflejt-Łukasik.

  - Uczestnicy zebrania czują się, jakby przywódca mówił indywidualnie do każdego z nich. Lider potrafi zauważyć to, czego inni nie widzą. Wynika to z umiejętności kompilowania poszczególnych faktów, wybierania tego, co najważniejsze, i tworzenia relacji - mówi Elżbieta Sołtys.

  Przykład: Twoja żona/Twój mąż wbrew obietnicom nie zapłacił(a) rachunku za mieszkanie. Reakcja błędna: Jesteś beznadziejny(a). Nie można na Ciebie liczyć.

  Reakcja prawidłowa: Czuję się zawiedziony(a), że tego nie zrobiłeś(aś). Czy w możesz powiedzieć, co Ci przeszkodziło?

   

  2. Wyznaczanie celów

  Lider musi umieć stawiać wyzwania, wyznaczać cele, przekazywać zdania i motywować swoich pracowników. Jego podwładni powinni wiedzieć, co należy do ich obowiązków, i muszą mieć świadomość, że także ich praca składa się na sukces projektu. Aby tak się stało, lider musi wydawać dokładne instrukcje i dobrze sprecyzować cel.

   

  Mirosława Huflejt-Łukasik jako lidera, który posiadł te cechy, podaje Huberta Wagnera, trenera reprezentacji polskich siatkarzy. - To człowiek, który posiadł wszystkie cechy z tej kategorii. Podczas pracy z zespołem potrafił postawić wspólny cel, który był tak samo pożądany przez wszystkich, dzielił zadania, potem każdego z zawodników jeszcze indywidualnie motywował. Na końcu zaś wyznaczał kapitana drużyny, ale takiego, który ze względu na swoje kompetencje był naturalnym liderem. Zrobił wszystko, co powinien, i opierał się w tym na swojej intuicji - opowiada Mirosława Huflejt-Łukasik.

   

  Ale uwaga! Dokładne instrukcje i konkretne cele to nie wszystko. Ludzie muszą mieć swobodę działania i świadomość, że od ich inwencji także zależy sukces przedsięwzięcia, a nie są tylko mało ważnym trybikiem w ogromnej maszynerii.

   

  Zdefiniuj cel. Ludzie dzielą się na przedziałowców („widzą las”) i punktowców („widzą poszczególne drzewa”). Pierwsi mają ogólną wizję, potrafią przewidywać skutki swoich działań i planować w perspektywie 20 lat. Drudzy czują się świetnie, mając jasno określony cel. Sztuka polega na pogodzeniu obu cech.

   

  - Chodzi o umiejętność właściwego wyznaczania zadań, np. małżonkowie zastanawiają się, czy urlop lepiej spędzić nad morzem, czy w górach. Dyskutują o tym, co lepsze, zatrzymując się na nieistotnych szczegółach. Na urlop jadą zdenerwowani, a nawet pokłóceni. A przecież najważniejsze nie jest to, gdzie pojadą, ale w jaki sposób będą wypoczywać. Niestety, przed wyjazdem nie uzgodnili swoich oczekiwań. Przywódca potrafi stawiać wyzwania, dopasowując wymagania do sytuacji - mówi Elżbieta Sołtys.

   

  Mierz siły na zamiary. Wielu z nas ogranicza się tylko do marzeń i nie podejmuje działań, bojąc się ryzyka. Właściwe wyznaczenie celu i - co bardzo ważne - o średnim poziomie trudności - motywuje nas do działania. - Cele zbyt trudne pozostają w sferze marzeń, a zbyt łatwe nie przynoszą satysfakcji - mówi Elżbieta Sołtys.

   

  W filmie „8. mila" główny bohater, przyszły muzyk Eminem, wytycza sobie jeden cel - nagranie taśmy demo. Nie marzy, by być znanym piosenkarzem (co ciekawe, prawdziwi liderzy nie marzą o sławie, a pieniądze nie są dla nich najważniejsze).

   

  3. Wyrabianie spójnej osobowości

  Spójność to cecha, która sprawia, że komuś wierzymy, bo przekonuje nas do siebie nie tylko tym, co mówi, ale całym swoim zachowaniem. Prawdziwy lider wymaga od siebie tyle samo, a nawet więcej niż od nas, jego zachowanie świadczy o tym, że jest głęboko przekonany o swojej racji. Dotyczy to nawet poziomu werbalnego - mówi tonem zdecydowanym, nie ma wątpliwości, tonem głosu i wspierającym go odpowiednim gestem potrafi rozwiać nasze wątpliwości. Spójność to sekret wszelkich guru, a cecha maksymalnie rozwinięta u liderów charyzmatycznych. Charyzma wynika właśnie z niewiarygodnego zaangażowania i spójności.

   

  Aneta Borowiec, Waldemar Paś

.:. Graficzne notowania TFI.PL

• .: Mapa termiczna funduszy inwestycyjnych
  Mieszane -0.1%

  Akcji -0.04%

  Stabilnego wzrostu -0.05%

  Gotówkowe +0.02%

  Dłużne +0.03%
  Zobacz większą mapę »
  Info o mapie »

.:. AKTUALNOŚCI 9 lutego 2012

• I mamy mini hossę

  Dow Jones najwyżej od maja 2008 r. a Nasdaq od grudnia 2000 r. To chyba najlepszy komentarz do ostatnich wydarzeń na rynkach finansowych. Jak po sznurku realizuje się scenariusz największych optymistów, którzy twierdzili, że sierpniowo-wrześniowe załamanie było chwilowym krachem, okazją do tanich zakupów, a teraz rynki mozolnie będą wspinać się na coraz wyższe poziomy. Ceny akcji rosną, rentowności obligacji skarbowych spadają, złoty umacnia się, a ceny surowców odbijają się.

• Akcje dla odważnych, obligacje dla szerszego grona inwestorów
• Krajobraz po szczycie
• Bardzo udany styczeń
• Jak inwestować w 2012?
• Dlaczego Polacy nie inwestują za granicą?
» Archiwum

.:. POLECAMY

.:. NOTOWANIA TFI.PL

.:. NAJPOPULARNIEJSZE